Περί ηλικίας…κολοκυθόπιττα.

Δεν θα’θελα να σταματήσω τον χρόνο. Θέλω να συνεχίσω το ταξίδι. Κι εύχομαι να γεράσω με χάρη.

espresso croquant

aging gracefully Μικρή, όταν έβλεπα γυναίκες μεγαλύτερες, που συμπεριφέρονταν με τρόπο που θεωρούσα ανάρμοστο για τα χρόνια τους, αναρωτιόμουν πώς γινόταν να μην αντιλαμβάνονται την ηλικία τους και την αρμόζουσα σ’αυτήν συμπεριφορά. Σήμερα, δεν αντιλαμβάνομαι ποια είναι η αρμόζουσα συμπεριφορά. Ούτε ποια είναι, τελικά, η ηλικία σου: αυτή που προδίδει βίαια η ταυτότητά σου, αυτή που κρύβει επιμελώς το προνομιακό DNA σου, ή αυτή που υποστηρίζουν το μυαλό και  η καρδιά σου;

Τσιμπάω το δέρμα στο πάνω μέρος του χεριού μου και περνά μια αιωνιότητα μέχρι να επανέλθει στη θέση του. Εκατόν πενήντα επαναλήψεις με βαράκια του 1kg διατηρούν τα μπράτσα μου σε ακμαία μυϊκά κατάσταση, η μασχάλη μου όμως, υπακούοντας στη βαρύτητα, επιμένει να ερωτοτροπεί με το πάτωμα. Επιδεικνύοντας τη σφύζουσα υγεία μου, τα μαλλιά μου μακραίνουν έναν πόντο το μήνα, αναδεικνύοντας έναν πόντο γκρίζου στο “στεφάνι”.  Την ίδια στιγμή, σε μια ισιάδα με γκαζόν, ο σύντροφός μου κι εγώ συναγωνιζόμαστε ποιος μπορεί να κάνει περισσότερα…

View original post 434 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s