Ο μπαρμπα τάκης και το φίδι στη γέφυρα της γούρνας.

Ο μπαρμπα τάκης και το φίδι στη γέφυρα της γούρνας.

‘Είχαμε ένα παιχνίδι τότε και παίζαμε. Δέναμε ένα κουρέλι στην άκρη από μια κλωστή και το βάζαμε στη γέφυρα. Το κουνάγαμε έτσι και φαίνονταν σα φίδι. Τρόμαζε ο κόσμος και εμείς απ’τη άλλη μεριά ξεκαρδιζόμασταν. Ο μπαμπάς είχε τραυματιστεί στη μάχη στο μπιζάνι και κούτσαινε ελαφρά απ’το αριστερό το πόδι, όχι όταν ήταν νέος, όταν μεγάλωσε λίγο, κι είχε πάντα το μπαστούνι μαζί. Το σήκωνε το μπαστούνι εύκολα ο μπαμπάς. Ε, ένα βράδυ γυρνούσε στο σπίτι, απ’τη γέφυρα της γούρνας, ήταν ξύλινη τότε, κι ήταν η λίτσα εκεί που έμενε απέναντι, η λιτσίκα που τη λέγαμε, κι είχε βάλει το κουρελάκι στη γέφυρα, το βλέπει ο πατέρας μου, φίδι λέει, γκάπ με το μπαστούνι, σπάει το μπαστούνι. Γυρνάει στο σπίτι μέσ’την τσατίλα. Ένα παλιοφίδι εκεί στη γέφυρα, μ’έσπασε το μπαστούνι. Εγώ τσιμουδιά. ‘Αντε να πεις τώρα στον πατέρα μου ότι παίζουμε και ότι δεν ήταν φίδι. Ποιος τον έκανε καλά..θα πήγαινε να φωνάζει στη λιτσίκα. Την άλλη μέρα που την βρήκα εγώ, τι έκανες έβαλες το φίδι μόνη σου στη γέφυρα; Έσπασε το μπαστούνι ο πατέρας μου. Αμάν ο μπαρμπα τάκης ήταν; Μη πεις τίποτα. Είπες;’
Αφηγείται η μάνα μου.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s