Το σπίτι στη θάλασσα

 

thalassa_-698x336Πρωτομαγιά κι άστραψε η μέρα, καθάρισε ο ουρανός πάνω απ’ τις ταράτσες της εξωτικής κυψέλης, καφεδάκι βιαστικό, να φύγω, να πα να βρω το φίλο να βγω στη θάλασσα.

Ξεμπουκάρω στους δρόμους της αθήνας, άδειοι οι δρόμοι, πρωί ακόμα, βασιλίσσης σοφίας – μη χαιρετήσω τώρα και χαλαστώ. Αμερικάνικη πρεσβεία, μια ελαφριά ταραχή, ξένοι και ντόπιοι σεκιουριτάδες ελέγχουν την ασφάλεια του κτιρίου. Δίπλα, στην πρασιά του βενιζέλου κάποιοι αραχτοί στο γρασίδι, εγώ κολλημένη ακόμα ακούω τις κραυγές απ’ τη μπουμπουλίνας. Χίλτον, κόκκινες ταινίες, κλείνουν οι δρόμοι, μπάτσοι ετοιμοπόλεμοι για το ετήσιο προαναγγελθέν συμβάν. Εγώ, ακάθεκτη, κατεβαίνω για τη θάλασσα. Την μυρίζω κιόλας μόλις περνάω το παγκράτι. Φάληρο. Ένα ζευγαράκι φιλιέται μπροστά στον κωνσταντίνο παλαιολόγο, ένα σπίτι νεοκλασσικό απέναντι, μόνο του στην ομορφιά του, μ΄ένα μαγιάτικο στεφάνι στο μπαλκόνι. Κόκκινα τριαντάφυλλα. Άνθρωποι με μαγιό μπαίνουν στη θάλασσα. Είναι γενναίοι σκέφτομαι ο άνθρωπος των βουνών, έχει αρχίσει όμως και γελάει το μέσα μου, φορτώνει η μπάρα κι από γκρι γίνεται μπλε σιγά σιγά, σιγοτραγουδάω. We stay all night to get lucky. Και ξαφνικά σκάει όλη η θάλασσα στο παμπρίζ. Πώς να σωπάσω μέσα μου.. Σταματάω κι ένα αεράκι κουνάει τα κίτρινα αγριολούλουδα στην άκρη του δρόμου. Στο βράχο της αττικής. Δεν κόβω τίποτα. Δεν αφαιρούμε ζωές σήμερα. Ούτε ποτέ. Αυτή είναι η διαφορά μας. Κάποιοι αγώνες γίνονται, ιστιοφόρων, κι ο ορίζοντας γεμάτος άσπρα πανιά. Χαιρετίσματα λοιπόν.

Φτάνω. Τραγουδάω δυνατά πια. Το σπίτι περιμένει για πάντα εκεί. Από τότε που χτίστηκε. Από έναν αρχιτέκτονα ονομαστό, για τον φίλο του. Που είχαν γνωριστεί στα γιούρα. Το πνεύμα και το αίσθημα έχει ζυμωθεί με την πέτρα και τον ασβέστη και τα ξύλινα παραθυρόφυλλα, την λεμονιά και το κυπαρίσσι στον κήπο. For ever. Κάθε φορά που κατεβαίνω σ’ αυτόν τον κήπο σα να με κατέχει κάποιος άλλος και τραγουδάει μέσα μου είχα φυτέψει μια πορτοκαλιά κι ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα.

Αγκαλιά μεγάλη. Ο φίλος. Κι ο φίλος. Κι οι φίλοι. Κύκλος. Καφές ζεστός. Γλυκιά πρωτομαγιά. Μιλάμε για σύμβολα.

‘τι είναι για σένα σύμβολο, ιωάννα;’

‘ποιο απ’όλα; του τόπου μου; του κόσμου; του έθνους; τα αρχέγονα; αυτά που μου παραδόθηκαν; αυτά που φτιάχνω μόνη μου κάθε ώρα και λεπτό; ποιο απ’ όλα;’

είναι και κάτι πράγματα σημαδιακά σκέφτομαι, κάτι πράγματα που ορίζουν κύκλους. Κύκλους που ανοίγουν, κύκλους που κλείνουν, πράγματα που αναγνωρίζεις μετά, από τύχη ή όχι. Αλλά αυτή είναι μια άλλη κουβέντα λέω, μέσα μου πάλι.

Έτσι γέρνει η μέρα κι ο ήλιος βασιλεύει. Εντελώς όμως. Που να σου κόβεται η ανάσα. Πέφτει ψυχρούλα κι ανάβουμε το τζάκι, μείναμε λίγοι και μιλάμε.

Κάποιος λέει την ιστορία του σπιτιού κι αναφέρει το όνομα του αρχιτέκτονα.

Κι ο χρήστος παθαίνει. Ήξερα την κόρη του λέει. Όμορφη πολύ και πλούσια πολύ, όλα πολύ, τις χάρες όλες. Κι αποφασισμένη μόνο να ζήσει. Να τα ζήσει όλα. Να τα φτύσει όλα. Να φτύσω στους τάφους σας. Στο απόλυτο. Απ’ την γενιά εκείνη, την μικρή, την κρυφή, των πρώτων καταραμένων της αθήνας. Και sex και drugs και rock ‘n roll. Κι ένα απόγευμα σε μια λάμψη έπεσε πάνω σ’ ένα λεωφορείο, κάπου στο μοσχάτο, με τη μηχανάρα της μαζί. Κι έγινε λάμψη. Κάποια κουφάλα της είχε δώσει άσπρη ενώ είχε καθαρίσει.

Μια σιωπή τύλιξε το κυπαρίσσι του κήπου. Καθώς κοίταξα προς τα πάνω, στην κορφή του, σα να άκουσα ένα γέλιο, κοριτσίστικο, κατσαρό. Kι έτσι όπως ξανακοίταξα ξαφνιασμένη, κάτι σα καπνός τσιγάρου, κάτι σα κομμάτι σύννεφου, έκανε ένα μικρό χορευτικό γύρω απ’ το κυπαρίσσι και χάθηκε στο βραδινό ουρανό της σαρωνίδας προς το αιγαίο.

Πρωτομαγιά στην αθήνα και καληνύχτα σας.

Tomorrow is a mystery, the evening makes it history.

 

 

 

 

της Ιωάννας Βράκα (και η φωτογραφία της ίδιας)
δημοσιευμένο πρώτη φορά στις 2 Μάη του 2015, εδώ

Το σπίτι στη θάλασσα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s